Wiewiórka - M.Pawlikowska -Jasnorzewska

                   Wrzesień i październik to czas wiewiórek. Chyba trzy lata temu październik był bardzo piękny, słoneczny i bardzo ciepły, a wiewiórki były niezwykle aktywne i odwiedzały orzechy rosnące w ogrodzie.  Właśnie wtedy udało mi się zrobić te zdjęcia. Do których załączyłam fragment świetnego wiersza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.  

Drzewny pajacyk. Florek, wiewiórka,
O oczach włocha, a brzuchu turka,
O uszach djabła, ruchach warjata,
Komik, filozof i akrobata,
Zasiadał, biorąc w szybkie obroty
Orzech buczyny — trójkącik złoty,
Ząb słonecznika — orzech laskowy
Lub włoski — większy od jego głowy —
I jadł, nadęty, pełen przesady,

Dlaczego jest Boże Narodzenie - ks. Jan Twardowski

Dlaczego jest święto Bożego Narodzenia?
Dlaczego wpatrujemy się w gwiazdy na niebie?
Dlaczego śpiewamy kolędy?

Dlatego, żeby się uczyć miłości do Pana Jezusa.
Dlatego, żeby podawać sobie ręce. 
Dlatego, żeby się uśmiechać do siebie.
Dlatego, żeby sobie przebaczać.

ks. Jan Twardowski

             Radosnego świętowania w towarzystwie Bożej Dzieciny życzę wszystkim I nie izolowania  się w tym dniach z książkami tylko wychodzenia do bliskich i znajomych..... 

W tym szczególnym dniu roku......dniu zadumy i refleksji.

Kamiennego anioła pochylona głowa
Szarość nieba i ogni drganie, 
ustami proszącymi modlitwy słowa
- obdarz nas swą łaską, Panie.
Zapach palonych zniczy i liści wilgotnych,
powiew zimnego listopada,
ręka w rękę, by nie być samotnym
gdy tęsknota na groby opada. 
Płomienie gasną i ciemność nadchodzi,
jeszcze tylko droga do domu,
jeszcze tylko w liściach się brodzi, 
jeszcze tylko szepnąć coś komuś.
                                                                              Anna Tiliander.
  


_________________________________

Wiersz znalazłam na flogu.    

 Zdjęcie mojego autorstwa.                                             

75 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego - wiersz - 1 sierpień 1944 .

               1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17-tej wybuchło Powstanie Warszawskie. Dzisiaj po raz 75 oddajemy cześć tym, którzy wzięli w nim udział i oddali w nim swe w większości młode życie oraz  tym, którzy je przeżyli dożywając nawet sędziwego wieku. Nie zapominając równocześnie o ludności cywilnej Warszawy, która ucierpiała ogromnie w czasie jego trwania.  

              W sierpniu  1944 roku zorganizowany został przez żołnierzy III Rejonu VI Obwodu AK Praga Konkurs Poetycki, w którym udział mogli wziąć wszyscy żołnierze Rejonu, którzy napisali utwór poetycki w dowolnej formie i rozmiarach, ale o aktualnej powstańczej treści.

                  I nagrodę w postaci pistoletu automatycznego  "Steyr"

 zdobył wiersz autora, który podpisał się pseudonimem  Ultor 693

1 sierpień 1944

Już mrok barwa ciemnofioletowa

Zasnuła domy i pola Grochowa.

I tylko zachód czerwienił się krwawy

Łanami jasno płonącej Warszawy.

Szeregi domów uśpione ciemnością 

Drzemały, cieniem kładły się na drodze.

Lecz Polak nie spał - i krwawej pożodze

Stał wzrok nabrzmiały bólem i wściekłością.

Chwila dojrzała. Dziejowe zegary

Wybiły zemstę germańskiej przemocy.

Noc z dniem zrównały tysiączne pożary.

Warszawa, mszcząc się, nie znała już nocy.

Ogień przewalał się wściekły, szalony.

Smugami dymów krajał chmur zasłony;

Ziemię i niebo językami wiercił,

I wył, krwi żądny - zew walki i śmierci.

Powietrze gęsto przeszywały strzały,

Świstem swym głosząc wrogowi dzień klęski,

A ponad miastem polski Orzeł Biały

Roztaczał skrzydła - dumny i zwycięski.

Ze swoich kwater - gotowi do boju

O krwią przesiąkłe połacie Grochowa -

Składamy hołd wam w dniach krwawego znoju,

Bracia z Śródmieścia, Woli, Mokotowa.

Was za wzór biorąc, dzisiaj przysięgamy,

Że o tę ziemię męczeńska i święta

Walczyć będziemy z mocą nieugiętą,

Że ją jedynie z krwią nasza oddamy.

Że kiedy pierwsze usłyszymy słowa,

Będące hasłem do walki otwartej,

Wstrząsną się pola starego Grochowa,

Myśląc, że walczy raz drugi - Pułk Czwarty. 

_________________________________________________                                        

Wiedzę o opisywanym fakcie i wiersz zaczerpnęłam ze strony 

Duchu miłości - ks. Marek Chrzanowski FDP w poezji na niedzielę Zesłania Ducha Świętego.

źródło

Duchu Miłości
Świadku Prawdy
powrotów moich
upadków
zwątpień i lęku
nie daj mi nigdy
uciec spod krzyża
bo tam właśnie
wylewasz na mnie
Miłość Największą
z przebitego boku Jezusa

                       ks. Marka Chrzanowskiego FDP 



_______________________________

wiersz pochodzi ze strony 

Wtorek z poezją....Zbigniew Herbert - Kura.

 Kura


Kura jest najlepszym przykładem, do czego doprowadza bliskie

współżycie z ludźmi. Zatraciła zupełnie ptasią lekkość i wdzięk.

Ogon sterczy nad wydatnym kuprem jak za duży kapelusz

w złym guście: Jej rzadkie chwile uniesienia, kiedy staje na

jednej nodze i zakleja okrągłe oczy błoniastymi powiekami,

są wstrząsająco obrzydliwe. I w dodatku ta parodia śpiewu,

poderżnięte suplikacje nad rzeczą niewypowiedzianie

śmieszną: okrągłym, białym, umazanym jajkiem.

Kura przypomina niektórych poetów.

_______________________________

Wiersz zaczerpnęłam ze strony Wywrota.pl

Zdjęcia są mojego autorstwa.

Andrzejom.....

                                   I już 30 listopada, a jak 30 listopada to oczywiście myślimy o znajomych Andrzejach. I ja mam wśród krewnych  dwu Andrzejów, ale to nie o nich ten post i nawet nie wiem czy akurat to co napisał Ludwik Jerzy Kern odnosiłoby się do nich również, ale oto jak satyryk widział Andrzejów :



Tam, gdzie historii wiatr wieje,
Gdzie fruwają idee,
Gdzie się rozjaśnia,
Gdzie dnieje,
Gdzie dzieją się panateneje,
Gdzie białe kwitną nadzieje,
Śmiech śmieje się,
Wino leje, (...)
Tam wszędzie swoje trzy grosze
Zawsze wtrącają Andrzeje.


                              A jednak dzisiaj Andrzeje górą..



                             A kto dzisiaj lał będzie wosk...?

     

Andrzejki - zabobon czy tradycja?

Lanie wosku to dobra zabawa i myślę, że tak jest traktowana. A więc kto ma ochotę niech się bawi, by tradycji stało się zadość.