wtorek, 23 października 2018

Wtorek z poezją i kwiatami.....





         Złota Polska Jesień, jaką cieszyliśmy się aż za połowę października, chyba już odchodzi i ustępuje miejsca tej, którą trudno lubić, gdy jest szara, ponura i wilgotna. Ja przynajmniej za taką nie przepadam, gdyż jestem ciepłolubna, ale godzić się na nią muszę, i już.
              Wczoraj korzystając z chyba ostatniego już słonecznego dnia coś podziałałam w ogrodzie a przy okazji pstryknęłam zdjęcia różom, które jeszcze go ozdabiają. 
               Tych kilka zdjęć, które zrobiłam zilustruje melancholijny, liryczny wiersz Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.  









Zardzewiałe róże jesieni.



Zardzewiałe róże jesieni

patrzą w przestrzeń białą od deszczu -

deszcz niebo przyszywa do ziemi

tysiącem ściegów i dreszczów.-



I wszystko psuje się, paczy

cieknie, zgnilizną broczy,

lecz nie na zawsze, z rozpaczy -

ale na krótko, z rozkoszy.




21 komentarzy:

  1. Piękne zdjęcia. Niestety, to co dobre odchodzi. Powoli zbliżamy się do zimy :/ a tak pięknie było jeszcze niedawno. Nic tylko czytać książki i pić gorącą herbatkę :)

    Pozdrawiam,
    Książkowa Przystań

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miło mi....
      Czytanie i herbatka to doskonałe umilacze długich jesienno- zimowych miesięcy.
      Dziękuję za odwiedziny.

      Usuń
  2. Piękne różne!!!

    A u mnie na działce nadal czeka róża owocowa żeby ją wsadzić w ziemię i ogólnie zabezpieczenie reszty kwiatów na zimę. Wiecznie brak czasu na wszystko :(

    A jesieni nie lubię, jest to ciężki czas dla mnie :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gdyby tak można było ten czas tak troszkę rozciągnąć....ale róży szkoda, bo na przyszły rok by może już zakwitła....

      ŻYCZĘ Ci Sylwio, by ta jesień okazała się lżejsza...

      Usuń
  3. Bardzo ciekawy, oryginalny wiersz, nie znałam go. Piękne zdjęcia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też nie znałam, ale wrzucając tego typu posty wciąż poznaję coś nowego....
      Miło mi, że zdjęcia się podobają...

      Usuń
  4. Piekne roze , a wiersz bardzo melancholijny faktycznie:) Ja akurat jesien lubie, nawet ta wietrzna z deszczem:) Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W tym roku róże cieszyły oczy dzięki służącej im aurze....
      I oryginalny, jak to u Jasnorzewskiej.
      Gdy byłam młoda też lubiłam....teraz głównie nie lubią jej moje stawy....
      I ja Cię pozdrawiam.

      Usuń
  5. Lilka też nie lubiła zimnych, deszczowych dni...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trudno się dziwić....zdrowie miała nie najlepsze....

      Usuń
  6. Odpowiedzi
    1. Cieszy mnie, że wywarł dobre wrażenie....

      Usuń
  7. Zatęskniłam za tą naszą złotą i polską... U mnie od poniedziałku zimna i wietrzna. Brr...!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. JUż raczej nie wróci...chociaż mąż coś mi mówił, że 1 listopada może być ciepło.

      Usuń
  8. Piękny wpis, jak zawsze Natanno :)

    OdpowiedzUsuń
  9. A ja się cieszę, choć za oknem mokro i smutno. Cieszę, bo siedzę na kanapie z nóżkami na podnóżku, przykryta kocykiem, popijam gorącą herbatkę z imbirem, cynamonem, goździkami i miodem, zajadam ryż z pieczonym jabłkiem i zaraz zabieram się za czytanie. I tak mi dobrze, że mogłabym mruczeć jak zadowolony kocur. Pozdrawiam. A wiersz bardzo ładny

    OdpowiedzUsuń
  10. U mnie też jeszcze kwitną róże. To niesamowite, bo to listopad!
    Lubię wiersze Jasnorzewskiej, a ten jest taki nostalgiczny...jak jesień. Bardzo lubię też książkę "Maria i Magdalena", często po nią sięgam. Na pewno i Tobie dobrze jest znana.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  11. Witaj
    Dawno nie zaglądałam do Ciebie. Jak widzę wróciłaś na dobre.
    Tak listopad może być też piękny. Nie musi być cały czas osnuty mgiełką nostalgii
    Dlatego dziękuję, że czasem o mnie pamiętasz i za pomocą ciepłych słów odganiasz smuteczki snujące się dookoła.
    Z całego serca życzę Tobie wiele wytrwałości, siły na codzienne szare dni, które niedługo nadejdą.
    Może niektóre z nich rozbłysną kolorami tęczy.
    Pozdrawiam snującymi się nostalgiami

    OdpowiedzUsuń

Każdy pozostawiony komentarz to balsam na moją duszę. Toteż za każdy serdecznie dziękuję i zapewniam, że czytam je z uwagą i staram się nie pozostawiać ich bez odpowiedzi.